İki köpeğimiz var. Onlarla bahçedeyim, izliyorum, izledikçe dinginleşiyorum: Koşuşturmalarını, birbirleriyle oynamalarını. Biri küçücük fare kadar, ve daha bebek sayılır, dört aylık. Diğeri neredeyse bir buçuk yaşında, orta boy ama nispeten diğerine göre oldukça büyük bir köpek. Büyüğün boynunda huni, çünkü ameliyatlı. Diğeri beter bir şey, zeki ve yaramaz…sürekli bulaşıyor büyüğe. Deli gibi koşuyorlar, alt alta üst üste oynuyorlar. O kadar sıkıntılı olmasına rağmen büyük küçüğe dikkatli, canını acıtmamak için gayretli.

Dün, bütün haberler bir olay paylaştı. Bir bisikletli adam yoldan karşı karşıya geçen güzel bir kadına yol vermek için duruyor. Ani durunca arkasındaki araba ona çarpıyor. Bisikletli düşünce kadın yardım için yaklaşıyor ve “GÜM” kadın suratına yumruğu yiyor. Tabi, adam ne yaparken ne duruma düştü, suçlu kendisi değil, o kadın! Bunu gören el alem de adamı bir güzel pataklıyor.

İlk örnek ‘hayvanlar alemi’, ikincisi ise ‘insanlar alemi’. Neden biz bu davranışları sergileyen adamlara ‘hayvan’ deriz bir kere daha sorgulamadan geçemedim.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s