Bence hayat bu oyundan ibaret. Taş-makas-kağıt. Hiçbir zaman bir kazananın olmadığı ve herkesin kazandığı ve herkesin her an kaybedebileceği bir oyun.

Hatırlar mısınız bu oyunu ne çok oynardık küçükken. Cezası da genelde ele bir şaplak olurdu, acıtan cinsten. Sonuçta herkes yerdi o şaplağı aynı gerçek hayatta olduğu gibi. Taş makası kırar, ama makas kağıdı keser, kağıt da az değil, taşı sarar. Kağıt en zayıf iken en güçlü taşı yener ama taşın kırdığı makas tarafından kesiliverir. Acaba insanları bu üç nesneye indirgesek, yani üç nesnenin özelliklerinden birini taşıyacak olsa, siz hangisi olurdunuz?

Taş olanlar gayet net bence, kağıt olanlar daha belirsiz olmalı. Makas derseniz kilit kişiler: Dengede, çözüm üretici. Ben içlerinden kağıdım diyebilirim. Kolay zarar gören ama bir o kadar güçlü. Zaten en güçlüler en zayıf, en zayıflar da en güçlü değil midir farklı alanlarda.

Tamam güzel de ne yaşıyorum da taş makas kağıda sardım birden. Düzden söylemeyi de beceremiyorum bir türlü. Duygularıma beklenmedik bir şey dokunduğunda hep böyleyim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s