Bugün ‘Dünya Çocukları Hakları’ günü. İçimdeki çocuk “yaz” dedi, ben de bugün “söz küçüğün olsun” dedim ve yazıyorum.

Ben şanslı bir dönemin çocuğuyum. Savaş görmemiş, elkızından eloğlundan kardeşliği küçük yaşlarda görmüş, anlamını anlamış, yaşamış bir nesildenim. Sokağı ve komşuluğu, sahip çıkmayı ve çıkılmayı deneyimlemişim. Büyük çocukların küçük çocukların haklarını koruduğu, dışlananların içeri alındığı, biri düşünce herkesin koştuğu, annelerin sandviç dağıttığı, sırtlara mendiller koyduğu, suratları koşmaktan kızarmış al al olmuş, saçları terli herkesin katıldığı oyunları coşkuyla oynamış çocukların olduğu bir mahallede büyümüş bir çocuğum. Şanslıyım.

Çocuk haklarının dile getirilmediği, öğretilmediği bir zamanda çocukluğum geçmiş de olsa, bugünden daha çok hak ve özgürlük verilmiş çocuklardık. Şanslıydık.

Ben hâlâ çocuğum çok anlamda. “Kafamda mı, kalbimde mi?” diye sordum sabah sabah kendime. Kalbimde diyemedim. Düşününce yorgun geldi, bitkin hissettim, bakındım göremedim. O zaman kafamda çocuk olmalıyım. Evet, orada buldum kendimi birden. Dışarı çıkaramadığım, çoğunlukla kendimle, güvenirsem de en yakınımla deneyimlediğim çocuk-ben kafamda bir yerde. Bazen saklambaç oynuyor, gülen bir suratla “Ce-e” diyor komik bir şekilde aranırken karşıma çıkıp. Bazen küsüyor bana, ama çoğunlukla kitap okuyor, yazıyor, heyecanla masallar anlatıyor. Hiç mi değişmez!

Peki “O’nun hakları? “ diye sordum kendi kendime, “Koruyor muyum yeterince? Yoksa hapis mi bırakıyorum öylece?”

 

*(Resmi merak edenlere…Artist: Johnson Tsang)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s