Boğazımda düğümlü kelimeler, akmıyor kalemimden kağıda bir türlü…nedendir?

İki türlü düğüm var bende. Her ikisi de boğazımda. Bir düğüm sözcüklerin, isyanların kelimelerle sesle akmadığı, akamadığı duruma sebebiyet veren. Bu düğüm karanlık, isyankâr, bir o kadar da yorgun.

Diğer düğüm ise kalbimden gelenin kalemime ulaşmasıyla huzur ve sakinliğe ermemi engelleyen. Yani ağzımdan çıkacak kelimelerden ziyade elimin yazacağına engel. Bu düğüm çok karanlık değil, aslında biraz üzgün, biraz huzursuz, biraz hasta.

İşte, mevcut durum, ikinci düğüm!

İstiyorum iyileşmeyi, sözcüklerin paylaşımların parmaklarımdan akıp gitmesini karışmasını kağıda, başka duygulara, düşüncelere. Gözlerimle ulaşamıyorsam sevdiklerime, ellerimle ulaşmalıyım. Tabi ki gözlerimi kapatmak ve sevdiklerimi düşünmek, anılarımda olmak, hayal etmek mümkün. Ama parmak uçlarımdan yazıya akan ifadeler de bir o kadar güçlü. Bu iki yol dışında var mı sevdiğine, çocuğuna, anneye, babaya, arkadaşlara, sizlere ulaşmanın daha güzel bir yolu? Bence yok.

Ellerinin temasıyla kalpten gelen enerji size ulaşmıyorsa, o elden uzak durun bence. Bu parmaklardan akan ve bu satırlara geçen duyguyu kelimelerde göremiyorsanız da okumayın.

Bir bakışın, bir dokunuşun samimiyeti anlamlısı var da, bir yazının samimiyeti, anlamlısı yok mu?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s