Bindim bir yarış arabasına, çıkamadım pistten dört aylık süreçten. Şükür bayrağı gördüm bitti dönem derken, akademide yeni fırsatlar, yeni başlangıçlar. Verdiğim emekler karşılığında yeni dersler, yeni heyecanlar.

Tek üzüntüm bu dönemde yazamamak, ellerimden kaleme oradan da kağıda dökülen ‘ben’in içimde sıkışıp kalması…tek tesellim halen kendime başkalarına faydalı olabilmek, öğretebilmek.

Yoruldum mu? Yoruldum. Ama güzel yoruldum. İki giderken benden, üç kazandım. Biliyorum ki emeğimi vermesem işime, sevdiklerime, hayata, aldığım kazanç değil. Yerimde saymak da bana göre değil. Yerimde saymak zorunda kaldığım, çemberler çizip aynı noktaya vardığım zamanlarda bile, atamadığım adımları başkalarına attırmanın tatmini olmadan da yaşam yaşam değil.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s