Bir türlü öğrenemiyor insan, aslında sevdiğinin sevdiği özelliklerinin sevmeyecekleriyle bir bütün olduğunu.

Sevgilinin güzelliğiyle mest oluyor. Dikkatini çeken bu güzellik başkalarının da dikkatini çekince her şeyine karışıyor, güzelliği dert oluyor. Çalışkanlığını, başarısını seviyor; Ona zaman ayırmadığını, işini daha çok sevdiğini öne sürerek, artık çalışma dur diyor. Duruşunu, sertliğini, gücünü seviyor, o gücün kendi üstünde etkili olmasını istemiyor. Sosyalliğiyle can buluyor, herkesle samimiyetini, aşırı paylaşımcılığını görünce kıskançlıktan kan kusuyor.

Hep kutuplar çeker ya birbirini…biri değişmeye çalışıyor, öbürü kabullenmeye. Değişen asıl sevilen karakterinden çıkıyor, kabullenen eksik kalıyor. Ne kadar ortak alan olsa da eksikler tamamlanmayınca o aşk son buluyor.

 

Yetmişaltı (eksik)” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s